" متاسفانه جبهه دوم خرداد از هر چيز استفاده ابزاريو مقطعي ميكند و از آن جايي كه برنامه مشخصي ندارد، همه را از روحانيت و دانشجوگرفته تا مردم را به قتلگاه ميبرد."
این جمله ای است که مدتها پیش شیخ اصلاحات در گفتگوبا رسانه ها بیان کرده بود؛ جمله ای که هر روز عینیت بیشتری یافت.
مَثَل اصلاحات به فردی ماند که در چاهی گرفتار آمدهو برای حفظ خویش به هر ریسمان و گیاهی چنگ می زند. شاید هم بخت برگشته ای را ماندکه در مرداب کارنامه درخشانش گیر افتاده و هر روز که فروتر می رود، نعره اش براییاری گرفتن از جن و انس بلندتر می شود.
آن روز که خاتمی در لسان ایدئولوگ اصلاحات به پرایدیتشبیه می شد که توان کشیدن 28 میلیون رأی را ندارد، آن روز که عبور از او در حلقههای فکری جبهه دوم خرداد و در اندیشه جوانان اصلاح طلب موضوعیت داشت، آن روز کهدیگر بخت برگشته داستان ما گمان می کرد به دهانه چاه رسیده است، شاید کمتر کسی تصورمی کرد، اصلاحات متکبر و مغرور دیروز که گاه واژه انقلاب را در مقدمه داشت و گاهجنبش، این چنین به گل بنشیند و پل های خراب پشت سر را باز بسازد!
خاتمی پلی بود که چون پشت سر داعیه داران روشنفکریقرار گرفت، با پتک و تمام قوا بر او کوفتند تا خود زمام کشتی را عهده دار شوند. کشتی ای که زیاده خواهی ها و ساختارشکنی های افراطیون را برنمی تافت. و اکنون؛اکنون که پرونده اصلاحات نه آبرویی برایش بر جای گذاشته و نه اعتمادی در بین مردم،بار دیگر پتک به دستان کمر بستند تا رئیس جمهور محبوبشان را هزینه ای برای بقاءخویش گردانند و عجب که خود او که بارها از همرهان خویش می نالید، باز دامن به دستآنان سپرده است.
آن گاه که فضای انتخابات گرم شد و کشتی شکستگان،توانی برای حضور نداشتند، باز هم او بود که می بایست دیار به دیار و شهر به شهر ازاصلاحات بگوید و دایه دار جریانی شود که مردم دیگر بدان اعتمادی ندارند و این شد کهعنوان "یاران خاتمی" شکل گرفت تا حیثیت ستاره اصلاحات به سخره گرفته شود. آنچنان کههوادارانش هم به فریاد آیند: «آنچه قابل پیش بینی بود اما بسیار ناگوار بود، قماركردن ثروت مردمی ما به نام "سید محمد خاتمی" بود. شكست انتخاباتی چندان اهمیتیندارد. بلور قیمتی امید مردم نباید می شكست.»
بار دیگر خاتمی هزینه شد تا بلکه کامیابی بازنشستگانعرصه سیاست و افراطیون پرادعا فراهم آید. کروبی درست می گفت؛ جبهه اصلاحات می خواهدهمه را به قتلگاه ببرد. جوانان اصلاحات هم چنین می گویند: «...بپرسید چرا قطاراصلاحات هرچه جلوتر رفت، مسافرانش را كمتر و كمتر كردند و دسته دسته آنها را بیرونانداختند؟ چرا همه پژواك «حضور خاتمی»، تبدیل شد به سرمایه گروه اندكی كه خود را «یاران خاتمی» نامیدند و آنچنان عمل كردند كه با قمار چنان سرمایه ای، جز بدهكاری وورشكستگی، نتیجه ای ببار نیاورند؟ كار تباه كردن و تحقیر این ثروت ملی به چنان وضعاسفباری رسید كه دلسوزانی مجبور شدند "لوگوی تحقیر شده یاران خاتمی" را از بالایپوسترهای تبلیغاتی دور دوم انتخابات بردارند؟! چرا راضی به این قمار و این نتیجهخسارت بار شدید؟»
حقیقت آن است که خاتمی خود دایه دار میدانی شد که درآن جز شکستن او سودی حاصل نمی شد. شکستی که همه بر آن اذعان داشته و دارند. رئیسسابق ستاد اصلاح طلبان در خصوص حذف عنوان یاران خاتمی در دور دوم گفت: «نه بودن اینعبارت [یاران خاتمی] برای مشاركت مردم بازدارنده و نه حذف آن تشویقكننده است» واین خود اعترافی بود بر این مدعا که حیثیت چهره خندان اصلاحات بر باد رفته است. آنگونه که حتی دیگر حضور و عدم حضورش نیز تفاوتی در کار ندارد. مرعشی هم اضافه کردکه نام خاتمي را تنها براي تفكيك ليستها انتخاب كرده اند و شاید درک همین اوضاعنابسامان بود که عبارت بازنشستگی را بر زبان خاتمی راند. عبارتی که باز هم طمعکاران اصلاحات را به خروش آورد تا طریق دلجویی پیش گیرند، شاید بتوانند از همراهیاو لااقل در انتخابات آتی کیسه ای برای خویش بدوزند. ...
سیاست زدگیِ تصمیمات و ورود دستگاه های مختلف کشوربه مناقشات سیاسی و نیز عدم هژمونی مناسب تصمیمات اتخاذ شده، همواره از آسیب هایجدی پیشِ روی قوای سه گانه کشور بوده است. آسیب هایی که گاه چون دوران اصلاحاتظهوری شفاف یافته و گاه در سایه برخی توجیهات و تصمیمات قد علم کردهاست.
تاکید رهبر انقلاب نیز همواره بر پافشاری هر چهبیشتر بر ضرورت ها و اولویت های واقعی جامعه و پرهیز از ورود به مسائل بی حاصل وجدال های سلیقه ای و جناحی بوده است. ایشان در دیدار با نمایندگان مجلس هفتم، بااشاره به سال آخر کاری مجلس، این سال را "سال امتحان الهی" خواندند و فرمودند: «باید در این یک سال، به اولویتها و نیازهای اساسی و فوری کشور به دور از نگاهجناحی، قومی و منطقه ای توجه شود.»
با این همه وقتی کارنامه مجلس هفتم را مرور می کنیم،با وجود نقاط مثبت غیر قابل انکار، تناقضات عملکردی و سیاست زدگی هایی را نیزشاهدیم. مجلسی که طرح تحقیق و تفحصش از دانشگاه آزاد دهها جلد کتاب می شود، باامضای بیش از 200 نماینده از خدمات آن دانشگاه تجلیل می کند. بر سهمیه بندی بنزین وتعجیل در اجرایی شدن آن با وجود فراهم نبودن زیرساخت های مناسب اصرار می ورزد و ازسوی دیگر خود منتقد کاستی های طرحِ فوریِ خود می شود! تنظیم انبساطی بودجه را بهضرر کشور می داند، اما خود بر بودجه انقباضی دولت وصله ها می زند! بر ضرورت تفکیکقوا تاکید دارد، اما گاه تسلیم نظر فراقانونی مجمع تشخیص می شود! ادعای اصولگراییدارد، حال آنکه جلساتش به خاطر غیبت بیش از حد نمایندگان بارها و بارها از حد نصابمی افتد!
و دست آخر آنکه طرح «الحاق یك تبصره به قانونممنوعیت تصدی بیش از یك شغل» را با 187 رأي به خاطر چندشغله بودن برخی حقوقدانانشورای نگهبان تصویب می کند؛ حال آنکه خود به غلامحسین الهام برای عهده داری وزارتدادگستری رأی اعتماد داده و حسينعلي اميري را با وجود قرار داشتن در جایگاه ریاستسازمان ثبت اسناد به عنوان عضو حقوقدان شورای نگهبان برگزیده است! اتفاقا همان زمانهم برخی از نمایندگان بحث چند شغله بودن را پیش می کشند که مقبول نمی افتد. ولیچندی بعد مخالفانِ دیروز راهکار جدیدی را پی می گیرند که این بار اتفاقا تصویب میشود و رای 187 نفر از 200 نفر را هم از آنِ خود می کند و این مسئله آن قدر برای خودمجلس نشینان تعجب برانگیز است که رئیس شان در یک جمله همه آنچه را که باید، میگوید: «هذا شیٌ عجاب!»...